18 jaar was ik toen ik mijn eerste stappen in de zorg zetten. Ik wilde graag iets betekenen voor de mens en kantoorwerk bleek daar niet aan te voldoen voor mij. Echt iets betekenen voor iemand en het verschil maken dat was mijn doel.

Als 11-jarig meisje kwam ik in aanraking met de zorg door de ziekte van mijn moeder. Gedurende de 2 jaar dat zij ziek is geweest heb ik met de ogen van een kind gezien wat ziek zijn met je kan doen en wat je als patiënt en omgeving nodig hebt. Ook zag ik wat er veelal is qua zorg maar ook heb ik gezien en ervaren wat er vaak nog niet is. 5 jaar na het overlijden van mijn moeder heb ik besloten dat ik graag mijn steentje wil bijdragen als het gaat om de zorg voor mensen die ziek zijn, die tijdelijk of helemaal niet meer voor zichzelf kunnen zorgen.

Terugkijkend op de eerste stappen in de zorg is het gevoel en de ervaring die zorgen voor kwetsbare mensen met zich mee brengt nog steeds actueel. Vol passie gaan om het verschil te maken voor iemand die dag was en is mijn drijfveer. In mijn geval laat dit zich zien door mijn rustige benadering en mijn luisterend oor. Ik heb gemerkt dat dit vaak is wat mensen nodig hebben, wat minuten van je tijd, je oprechte aandacht en luisterend oor. Dit is niet alleen belangrijk voor de cliënten waarvoor je zorgt maar ook binnen het team waar je werkt.

Buiten oprechte aandacht en een luisterend oor vind ik zorgvuldigheid, kwaliteit en doen wat je zegt dat je doet binnen het werk erg belangrijk. Deze kwaliteiten hebben ervoor gezorgd dat ik mij in de loop der jaren steeds meer ben gaan richten op het coachen van medewerkers en de ontwikkelingen binnen teams als het gaat om kwaliteit van zorg en zelfsturing.

Ik vind het echt super om te werken met teams en samen aan de slag te gaan de kwaliteit van zorg continu te blijven verbeteren. Blijf je als zorgprofessional afvragen waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Zo blijf je scherp en kan je ook voorkomen dat je op de automatische pilot gaat werken.

Op dit moment ben ik beschikbaar voor een nieuwe opdracht. Mocht u nieuwgierig zijn wat ik voor uw organisatie kan betekenen dan kom ik graag kennismaken.

 

Afgelopen dinsdag was officieel mijn laatste dag bij Humanitas DMH. Sinds het starten van mijn nieuwe opdracht bij Stg. Intervence ben ik voor een paar uur per week betrokken gebleven bij deze prachtclub om een warme overdracht te garanderen. En ook minder leuke dingen moet je vieren: dus heb ik met de bewoners (en natuurlijk ook collega’s) van de locatie in Oud-Beijerland voor de laatste keer mee gegeten. Volgens bewoners kon met mijn vertrek de vlag uit… alles met een knipoog, geweldig natuurlijk! Weer een mooie opdracht mogen afronden namens 22graden.

Ik heb op diverse locaties fijne cliënten en collega’s mogen leren kennen en ik kijk terug op een prettige en leerzame periode. Samen met mijn collega’s (en soms cliënten) heb ik mooie resultaten kunnen boeken o.a. op het gebied van teamontwikkeling, roostering en verzuim. Humanitas DMH heb ik ervaren als open, transparant en leergierig maar ook een plek waar iedereen een stem (kan en mag) hebben. Zeker een aanrader om als (zorg)professional in de gaten te houden als potentiële werkgever!

Inmiddels ben ik weer terug bij mijn ‘jeugdzorg-roots!’: en in de prachtige provincie Zeeland nog wel! In 2007 ben ik als groepsleider in de gesloten jeugdzorg gestart, waar ik onderdeel was van een (klein)stukje van de behandeling/opvoeding van jeugdigen met een OTS (en een gesloten machtiging). Nu, ruim 10 jaar later, als teamleider a.i. bij Stg. Intervence (een gecertificeerde instelling voor jeugdbescherming en jeugdreclassering) aan de ‘regiezijde’ van de jeugdigen waar ik vroeger ook mee mocht werken. Mooi om te zien dat ondanks(dankzij?) de transformatie een ding onveranderd is gebleven; Het kind staat centraal en professionals die daar keihard voor werken. Hoewel… ik heb dat vroeger nooit als ‘werken’ ervaren.  Mooie tijden toen, mooie tijd nu!

Medio december loopt mijn opdracht bij Stg. Intervence af en ga ik op zoek naar een nieuwe opdracht (als interim-leider) in de zorg, beveiliging of speciaal onderwijs. Mocht u nieuwgierig zijn wat ik voor u kan betekenen? Ik kom graag kennismaken onder het genot van een kop koffie (of thee).

alanlotman@22graden.nl 
0615471533

1 september 2017 was mijn eerste werkdag binnen 22graden. Ruim een jaar geleden alweer. Ik kijk terug op een productief jaar met mooie opdrachten en een goede samenwerking met fijne collega’s. De mogelijkheid jezelf te ontwikkelen binnen 22graden, uitdagende opdrachten te doen en samen te werken met een topteam is waarom ik bij 22graden werk.Afbeelding1

Voor een gezondheidscentrum heb ik een cliënt-tevredenheidsonderzoek mogen uitzetten door middel van het uitzetten van twee vragenlijsten. 1 vragenlijst voor de huisartsenpost van het gezondheidscentrum en 1 vragenlijst voor de behandeldiensten. Naast het uitzetten van de vragenlijsten heb ik ook veel cliënten van het gezondheidscentrum gesproken. Dit leverde niet alleen mooie gesprekken op maar hieruit kwamen ook tips om de zorgverlening te verbeteren. Meer privacy voor de cliënten bij de receptie was een van de verbeterpunten die uit de rapportage naar voren is gekomen.

Het mooie van het doen van dit werk is het zien van het resultaat.
Voor de gemeente Tilburg ben ik aan de slag gegaan als Regio Coördinator Back Office Jeugd, Hart van Brabant. Hierin was de opdracht, het samenwerkingsverband van de regio processen backoffice jeugd vanuit de gastheerrol te coördineren. Voor deze opdracht waren ze opzoek naar een verbinder. Het verbinden van mensen en processen is waar mijn kracht zit en mijn hart ligt. Ik heb in de processen en tussen de gastheer gemeente en de 8 deelgemeente een verbinden rol mogen vervullen. Aan het eind van deze opdracht heb ik een uitgebreid advies geschreven voor de gemeente Tilburg naar aanleiding van mijn werkzaamheden als Regio Coördinator Back Office Jeugd.

Een groot deel van het jaar heb ik mij als procesbegeleider ingezet voor een kleine organisatie in de gehandicaptenzorg. Deze organisatie ondersteunt en begeleid mensen met een verstandelijke beperking. Hoewel mijn ervaring in de gezondheidszorg rijk is had ik nog geen kennisgemaakt met het werken met mensen met een verstandelijke beperking. Uit de grond van mijn hart kan ik zeggen dat ook deze tak in de gezondheidszorg mijn hart heeft gestolen. Wat een rijkdom dat ik de kans heb gekregen deze doelgroep te leren kennen. De spontaniteit en de vriendelijkheid die deze mensen met zich meebrengen waren hartverwarmend. Voor deze organisatie heb ik mij ingezet om de processen rondom medicatieveiligheid, kwaliteit van zorg, rapporteren en methodisch werken te verbeteren. Daarnaast heb ik de herindicaties van de bewoners aangevraagd n heb ik het proces rondom de implementatie van het ECD ondersteunt.Afbeelding2

Een van de mooie resultaten uit deze opdracht is de introductie van de medicatiekar en de implementatie van de elektronische toedienregistratiemiddels Medimo, welke ook gekoppeld is aan het ECD Nedap/ONS.

Waar er eerst nog papierendeellijsten en plastic baxterbakken waren hebben deze nu plaats gemaakt voor een medicatiekar en een IPAD waar de medicatie op afgetekend wordt. Een kwaliteitsverbetering die tevens ook voldoet aan alle wettelijke eisen en richtlijnen.

Op dit moment ben ik beschikbaar voor een nieuwe opdracht. Ik ben sterk in het maken van oprechte verbinding, ik kan goed luisteren, resultaatgericht en ik denk in mogelijkheden en kansen. Bent u benieuwd wat ik voor uw organisatie kan betekenen? Neem dan contact met mij op via 06-57987410 of vanessaschouten@22graden.nl

 

Tijdens mijn studietijd in Maastricht werkte ik bij Domicura. Als huishoudelijke hulp, invaller voor de vaste krachten die ziek waren of vakantie hadden.

Elke week een nieuw adresje om het huishouden van de bewoner te leren kennen, binnen drie uur het huis schoon te maken en de client op te peppen om de week weer door te komen. Er waren momenten dat ik drie uur aan het buffelen was en mijn koffie (stipt binnen tien minuten) in de keuken op moest drinken. En er waren mensen die nog steeds een plekje in mijn hart hebben… Waar ik uren mee sprak over vroeger en vandaag en ondertussen zo goed als mogelijk het huis leefbaar maakte. Je kan dus echt hele diep gesprekken hebben met iemand die tv kijkt terwijl jij op je knieën de vloer van de wc aan het schuren bent. Als je maar hard genoeg praat.

Maar waar ik ook was, hoe hard ik ook moest werken of praten, elke avond wist ik een ding zeker: ik ben van waarde geweest vandaag. een gevoel dat ik weer was vergeten. Tot ik bezig was met mijn vorige opdracht, die ik nu aan het afronden ben. En dat gevoel kwam terug, en ik kon het plaatsen:

Facilitaire dienstverlening in de ouderenzorg

door: Rick Swinkels (VVA-informatisering) en Janneke van den Eerenbeemt (22graden)

De dagen voor en na 25 mei had iedereen het erover: de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming). Onze mailboxen liepen vol met verzoeken tot toestemming voor het toesturen van nieuwsbrieven en de oude vertrouwde pop-ups voor cookies werden ineens uitgebreid met keuzes: welke cookies wilt u wel en welke niet? Het gaf even de indruk dat de onlinewereld écht ging veranderen. En nu, anderhalve maand later: waar staan we nu? Wat is er veranderd en hoe zijn we, als zorgsector in het bijzonder, omgegaan met het gedachtegoed van de nieuwe wetgeving?

Even een stapje terug. Waar gaat de AVG ook alweer over? De AVG is de nieuwe wet die alle privacy en informatiebescherming regelt. De autoriteit persoonsgegevens (AP) is de controlerende instantie die de taak heeft de wet te handhaven. De reden voor het instellen van de AVG is het versnelde online dataverkeer, waardoor gegevens van burgers kwetsbaarder zijn geworden. Misbruik ligt immers op de loer, zoals identitieitsfraude, de handel in persoonsgegevens, enz.  De verordening regelt de bescherming van al onze gegevens. In het bijzonder gegevens die ons kwetsbaar kunnen maken als ze openbaar zouden worden, bijvoorbeeld je geloof of de ziekte waaraan je lijdt.

Via bepalingen in de AVG wordt geborgd dat organisaties op een gepaste en zorgvuldige manier omgaan met deze gegevens. Zo is het aanstellen van een functionaris gegevensbescherming verplicht bij het grootschalig verwerken van bijzondere persoonsgegevens. In de meeste zorginstellingen wordt er een onafhankelijke medewerker aangesteld als functionaris gegevensbescherming, die dit als taak heeft naast de huidige functie. Vaak wordt deze taak belegd bij een kwaliteitsmedewerker of IT-specialist. Ook worden in sommige gevallen functionarissen vanuit externe bureau’s ingeschakeld. Daarnaast is het voor organisaties verplicht om verwerkersovereenkomsten af te sluiten met partijen die in opdracht van zorginstellingen met deze bijzondere persoonsgegevens werken.

Echter, er is nog veel onduidelijk in de wet. De uitvoering en beoordeling daarvan  hangt dan af van de interpretatie van de organisaties, de AP en uiteindelijk de rechter. Zo moet er bijvoorbeeld nog worden bepaald wat “grootschalig verwerken” is. Ook zijn er momenten waarop de wet gaat schuren: wat als een medewerker mogelijk patiënt is, bijvoorbeeld in het geval van scabiës op een afdeling, wat weegt dan zwaarder, zijn of haar privacy of de volksgezondheid?

Sommige zaken uit de AVG zijn ook al erg duidelijk. Zo kan de directeur niet als functionaris gegevensbescherming wordt aangesteld. Deze heeft immers geen onafhankelijke positie. Ook zijn inmiddels bij veel zorginstellingen de bepalingen op papier goed geregeld. We zien echter dat de bewustwording van medewerkers op de werkvloer achterblijft. Controlevragen worden in de care-sector nog nauwelijks gesteld (om te checken met wie je te maken hebt), wachtwoorden worden opgeschreven op post-it’s en de toestand van cliënten wordt wel meer dan eens besproken in het bijzijn van anderen of via een app-groep.

Ik hoor u denken: wat valt er bij ons nu te halen aan gegevens? Wellicht bent u wel een kleine organisatie en ziet u op tegen de toename van nog meer administratie of denkt u: eerst maar eens zien of de soep wel zo heet wordt gegeten. Die vlieger gaat het een heel eind op, ware het niet dat de kern van het gedachtegoed van de wet niet is om te straffen en beboeten, maar om ons te wijzen op de morele plicht die wij als organisaties hebben om goed om te gaan met de gegevens van onze cliënten (en medewerkers!). En dat is iets waar iedere organisatie, groot of klein, iets mee kan én moet!

Afbeelding2

Onlangs hebben we een verkennend kwalitatief onderzoek gedaan (n=20) onder een willekeurige selectie van zorginstellingen uit de caresector. Zowel kleine als middelgrote organisaties, met verschillende doelgroepen, zijn gesproken. Uit dit onderzoek blijkt dat met name de grote intramurale organisaties stappen hebben genomen in het aanpassen van de bedrijfsvoering naar de eisen van de AVG. Een ander deel weet nog niet wat zij met de veranderende regelgeving aan moet of is nog op zoek naar een structurele invulling van de functionaris gegevensbescherming. Verder is er ook een deel van de organisaties ervan overtuigd dat het voor hen niet nodig is om een Functionaris Gegevensbescherming aan te stellen.

En alle organisaties bevestigen: op papier kan alles misschien goed geregeld zijn, de bewustwording onder medewerkers is het grootste punt van aandacht.Afbeelding1

Benieuwd of uw organisatie voldoet aan de nieuwe privacyregeling? Doe de zelftest!

Link naar de zelftest

 

De visie van 22graden over trots, passie en eigenaarschap.

Momenteel staan instellingen binnen de ouderenzorg voor grote uitdagingen. Belangrijkste uitdaging is misschien wel de werving van voldoende verzorgend personeel. Daar bovenop komt dat de kwaliteit van de zorg verbeterd moet worden. Het Kwaliteitskader Verpleeghuiszorg laat hier geen misverstanden over bestaan. Vier omvangrijke thema’s op het gebied van kwaliteit, met per thema stevige voorlopige normen voor personeelsinzet en personeelssamenstelling, vormen voor de komende jaren de uitgangspunten voor de verpleeghuiszorg.1 Om aan deze uitgangspunten te voldoen moeten zorginstellingen manieren vinden om het tekort aan verzorgenden en verpleegkundigen op te vangen. Schattingen gaan ervan uit dat er in de komende zeven jaar tot 125.000 extra verzorgenden en verpleegkundigen nodig zijn.2 3 Dit terwijl er drie zorg gerelateerde beroepen in de top tien van moeilijkst vervulbare vacatures staan, met de verzorgende individuele gezondheidszorg op de eerste plaats.4 Hoe lossen we dit op?

Beter werven met aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden helpt niet, of slechts beperkt. Opleiden zou, indien voldoende aanmelding van de juiste mensen, wel een structurele oplossing zijn. Hier hebben we echter over vier jaar pas iets aan.

Wij geloven dat de verandering vanuit de zorgprofessionals zelf moet komen. De oplossing zit in trots, passie en eigenaarschap van de professionals, iets wat nu nog te vaak ontbreekt.  Kwaliteitsverbetering en meer efficiëntie in de zorg beginnen bij professioneel eigenaarschap. Onder eigenaarschap verstaan we dat de zorgprofessional zich eigenaar voelt van zijn of haar taken. De EVV’er, spil in het zorgproces, toont eigenaarschap wanneer hij of zij zich werkelijk verantwoordelijk voelt voor het cliëntsysteem. Om eigenaarschap te bereiken moeten de zorgprofessionals zich (kunnen) richten op taken die daadwerkelijk bij zijn/haar beroep passen. Een juiste mate van taakdifferentiatie moet zorgvuldig gekozen worden. Daarnaast moet er gekeken worden of een bepaalde taak van een verzorgende ook daadwerkelijk iets bijdraagt aan het welzijn van de cliënt. Organisaties kunnen er beter voor kiezen om het voorwaardsroterende rooster te laten maken door een professionele planner, in plaats van dit te laten doen door een verzorgende. De verzorgende heeft dan meer tijd voor het leveren van betere en voorspelbare zorg. Door eigenaarschap te laten landen bij onze zorgprofessionals voelt de professional meer regie over zijn eigen werkzaamheden en zal dit ten goede komen aan de tevredenheid van de medewerkers.

Vanuit meer plezier en voldoening in het werk is het een kleine stap naar trots zijn op je eigen werk. Deze trots van zorgprofessionals heeft een positieve uitwerking op verschillende gebieden: ziekteverzuim, verhoging van effectiviteit en efficiëntie en de uitstraling naar de omgeving. Mensen blijven niet alleen langer werken voor de organisatie maar het zal ook een aanzuigende werking hebben op nieuwe mensen. Als de zorgprofessional trots op een verjaardag vertelt over zijn of haar werk genereert dit nieuwe potentiële medewerkers.

Naast het belang van eigenaarschap en trots, geloven wij dat de passie van verzorgenden en verpleegkundigen opnieuw aangewakkerd moet worden. Momenteel lijken sommige zorgprofessionals deze passie kwijt te zijn. Het is zaak dat wij hen herinneren aan hun keuze voor de zorg en ondersteuning bieden om hun passie voor de zorg weer terug te vinden.

De uitdaging voor de verpleeghuiszorg op het gebied van personeel en kwaliteitsverbeteringen heeft alles te maken met trots, passie en eigenaarschap. 22graden heeft een werkwijze ontwikkeld om deze elementen te (her)ontwikkelen bij u of uw medewerkers. Deze delen we graag met u. Verder praten? Neem gerust contact met ons op.

George Breddels

Georgebreddels@22graden.nl

Schermafbeelding 2018-01-03 om 14.07.28Vanaf 1 januari werk ik bij 22graden. Met ruime ervaring in verschillende onderdelen van de zorg hoop ik een bijdrage te kunnen leveren aan het succes van dit mooie bedrijf.

De afgelopen jaren ben ik werkzaam geweest bij een organisatie voor ouderenzorg. Zowel leidinggeven op strategisch, tactisch en operationeel niveau als projectmanagement maakt onderdeel uit van mijn CV. Vanuit mijn functie heb ik vaak de samenwerking opgezocht met bijvoorbeeld GGZ, VG en gemeenten. Alles om te komen tot innovatieve: betere, snellere maar vooral laagdrempelige welzijns-, zorg- en woonvoorzieningen voor onze doelgroepen.

Mijn stijl van leidinggeven kenmerkt zich door het uitzetten van een duidelijke, inspirerende visie met kaders, en daarbinnen teams en professionals ruimte geven om hun vak uit te oefenen. No-nonsense, eerlijk en direct. Maar ook met veel geduld en empathisch vermogen.

Dit kenmerkt mij ook als persoon; ik ben direct, zonder het proces te verstoren. Daarnaast ben ik creatief en analytisch. Het werken met en denken in concepten is één van mijn passies. Hierbij draait het voor mij om begrijpelijkheid voor cliënten. Zorgeloos Wonen en Zorgeloos Leven zijn twee labels die ik voor mijn vorige werkgever succesvol heb opgezet.

Mijn échte passie zijn de ouderen, het voorkomen dat thuis wíllen blijven wonen verandert in thuis móeten blijven wonen, met alle gevolgen van dien. Met aandacht voor vitaliteit, zingeving en ontmoeting is hier nog zoveel winst te halen.

Maar: ik sta open om nieuwe passies te ontdekken en ontwikkelen. En ik weet zeker dat ik daar bij 22 graden aan toe ga komen. #zinin

Een temperatuur van 22 graden wordt vaak gezien als dé temperatuur om optimaal te functioneren. Dat is dan ook meteen wat u van 22graden als adviesbureau kunt verwachten: adviseurs die u organisatie optimaal ondersteunen en adviseren.

Na jaren in de zorg te hebben gewerkt als verpleegkundige en manager was ik klaar met het uitvoeren van rechtlijnige opdrachten. Door de gelaagdheid binnen organisaties en hiërarchische structuren werden projecten en verandertrajecten keer op keer met oogkleppen op doorgezet en afgemaakt. Met als gevolg dat de uitkomsten inmiddels waren ingehaald door de werkelijkheid, vaak wist niemand meer welk probleem er ook al weer zou worden opgelost en medewerkers hadden het idee dat ze zojuist de zoveelste storm in een glas water hadden overleefd. Was er binnen organisaties ruimte geweest voor enige zelfreflectie en evaluatie dan had die als volgt moet luiden: “hoewel de opdracht is uitgevoerd zoals aan de tekentafel bedacht is het resultaat nihil, het effect nul en het draagvlak en bereidheid voor een volgend verandertraject tot onder het nulpunt gedaald.”

Als enige uitweg zag ik het starten van een eigen adviesbureau dat het anders zou gaan aanpakken. Hoe anders was nog niet helemaal scherp maar in ieder geval op een eigenwijze, op verbetering gerichte manier. De adviseurs van 22graden voelen de drive om bij opdrachten keer op keer terug te gaan naar de kernvragen: waarom doen we dit? Hoe draagt dit bij aan de doelen van de organisatie of het verandertraject? Waarom is dit goed voor de medewerkers? Waarom is dit goed voor de klanten? Zijn we nog wel bezig waarom we het in essentie gestart zijn?

Deze vraag stellen is essentieel voor de constante link die er moet zijn tussen strategie en uitvoering. Momenteel zien we nog te vaak dat de het verband tussen strategische keuzes en de daadwerkelijke uitvoering onvoldoende is.

De adviseurs van 22graden verstaan de kunst om bovenstaande vragen niet als tegengeluid te laten klinken maar juist als complementair. Een goede songtekst kan immers niet zonder een sterke melodie en andersom.

Wij zien dat veel zorgaanbieders, gemeente en verzekeraars momenteel voornamelijk bezig zijn met beheersen en verantwoording. Door hier het lef van de adviseurs van 22 graden en de continue oriëntatie op de kernvraagstukken aan toe te voegen ontstaat een goede mix om het antwoord te vinden op de vraag wat de zorg, van 0 tot 100 jaar, nodig heeft.

Daarnaast geloven wij dat efficiëntie en effectiviteit alleen maar duurzaam bereikt kan worden als de juiste mensen in de organisatie aanwezig zijn. De juiste mensen met passend leiderschap. Als dit niet op orde is, zullen alle interventies slechts tijdelijk resultaat hebben.


Waarom 22graden?

Door ons enthousiasme, onze expertise en onze originele manier van denken brengen wij mensen en organisaties verder. Onze kennis, daadkracht en doelmatige werkwijze zorgt ervoor dat er daadwerkelijke verandering plaatsvindt. Uw professionals (op strategisch, tactisch en operationeel niveau) komen in hun kracht en mogelijkheden worden gecreëerd om duurzame efficiëntie en effectiviteit te bereiken.

Onze adviseurs, projectleiders en interim-leiders zijn sterk bedrijfskundig onderlegd met de vaardigheid om mensen te stimuleren en het beste uit zichzelf te halen. De complexiteit op de thema’s leiderschap, procesoptimalisatie, bekostiging en resultaatverantwoording beheersen wij dusdanig dat we deze op een simpele en effectieve manier kunnen vertalen naar de praktijk van onze klanten. Onze kracht ligt erin om net die éne extra vraag te stellen of dat éne extra idee in te brengen dat kan leiden tot een vliegwieleffect binnen een project of verandertraject. Ook schuwen we lastige vragen als: “Wat zou er gebeuren als we ermee stoppen?” of “Wie wordt waar nu eigenlijk beter van?” niet.

Vanuit bovenstaande visie en wijze van werken zijn op dit moment de volgende thema’s voor 22graden actueel: Inkoop en verkoop van zorg, bekostiging van zorg, leiderschap en motivatie, resultaatverantwoording en effectieve zorg, procesoptimalisatie en methodische inrichting van de organisatie.

Onze adviseurs geloven in het delen van kennis, neem gerust contact op om vrijblijvend over uw of misschien wel onze gezamenlijke uitdaging te praten.

Anouk BusserPer 1 december ben ik gestart bij 22 graden. Mijn omgeving beschrijft mij als een sociaal, hardwerkend en resultaatgericht persoon. Eerdere ervaringen hebben mij enthousiast gemaakt om te werken in de zorg. Voorheen heb ik meegewerkt aan het veranderprogramma in het Erasmus MC. Hier heb ik meegeholpen de gewenste veranderingen in kaart te brengen en deze uit te werken. Een belangrijke taak voor mij was het inrichten van verschillende processen binnen het ziekenhuis. Daarnaast heb ik vanuit mijn opleiding Gezondheidswetenschappen een brede kennis binnen verschillende vlakken van de gezondheidszorg.

Mijn passie is het vinden van manieren om werk voor professionals beter en gemakkelijker te maken zodat zij een hogere kwaliteit van zorg kunnen bieden. Ik heb erg veel zin om via 22 graden met opdrachten aan de slag te gaan. Bent u op zoek naar een enthousiaste adviseur? Ik ben per direct beschikbaar voor een uitdagende opdracht.

Voor meer informatie ben ik bereikbaar op 0646723011 of anoukbusser@22graden.nl.